P!P0 Blogger

วันนี้ไปแข่งการ์ดมา
จัดเด็คกะหลั่วๆ แต่ได้ที่ 4...

ฮา... จะดีใจมั้ยนะ

เพื่อนโกรธอีกแล้ว
แต่ไม่ชอบเลยที่ด่าอย่างเดียว
เรารู้สึกผิดก็จริงที่เอาของเขามาแล้วไม่คืน
แต่ก็รู้สึกแย่มากๆ ตอนที่เขาบอกจะเอาที่ชาร์จของเขาคืน
ต้องไปให้เขาที่หอ 

พอไม่พอใจก็ด่า

เราโกหกไปว่าเราอยู่บ้าน คืนได้พรุ่งนี้ ก็ด่าเรา
ทำไงได้สุดท้ายก็ต้องยอม
ถึงมันจะอยู่ที่หอ แต่หอเราก็ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ เราขยันเดินก็จริง
แต่บางทีมันก็เหนื่อยเกินไป ดึกก็ดึก รถก็ไม่มี โบกแท็กซี่ก็เสียตัง

 

เรารู้ว่าเรามีบุคลิกหลายแบบขึ้นอยู่กับสถานการณ์ว่าเราจะแสดงแบบไหนออกมา
ถึงแม้ว่าเราจะแสดงตัวบ้าบอ ปัญญาอ่อน โง่เง่า
เราก็ทำเพื่อให้เขารู้ว่าเราเป็นคนฮาๆ ไม่คิดอะไรมาก
แต่ผลกลับไม่ใช่แบบนั้น คนบ้าบอ ปัญญาอ่อน โง่เง่า
กลับถูกมองว่าเป็นคนที่สมควรกีดกันเพราะว่า "ไม่เต็ม"
โดนแกล้ง โดนล้อ แล้วก็ต้องฝืนยิ้ม ฝืนปัญญาอ่อนต่อไป

คนก็ไม่อยากช่วยเรา ไม่อยากที่จะคุย ไม่อยากที่แม้แต่จะทักทาย

ก็เข้าใจนะ ผมอาจจะแสดงอะไรที่มันไม่ดี

แต่อย่างน้อย

อยากบอกสักนิด

ผมก็เป็นคน

มีเลือดเนื้อ

มีหัวใจ


ผมไม่เคยทำให้เพื่อนต้องอาย
ผมไม่เคยทำให้เพื่อนต้องตกอับ
ผมสร้างแต่รอยยิ้ม ที่เพื่อนมองว่าผมบ้า
ผมสร้างแต่ความสุข ที่เพื่อนมองว่าผมโง่

แต่ เพื่อน กลับทำให้ผม...

"เสียใจ"